Prześlij legendę, podanie lub opowieść z Twojej okolicy

Masz w rodzinie opowieść, którą ktoś powtarzał przy stole? Znasz historię o miejscu, którego „lepiej omijać po zmroku”? Podziel się nią z Projektem Szeptańce.

Zbieramy lokalne legendy, podania, klechdy, historie rodzinne, opowieści zasłyszane, wspomnienia, tropy terenowe, fotografie miejsc, stare zapiski, skany, nagrania audio i relacje mieszkańców. Każde zgłoszenie może pomóc ocalić fragment niematerialnego dziedzictwa, zanim zniknie razem z ostatnią osobą, która jeszcze pamiętała, jak to było opowiadane.

Nie trzeba pisać „ładnie”. Najważniejsza jest treść. Szeptańce od tego są, żeby z szeptu, strzępu i półzdania wydobyć opowieść — ale bez zmyślania źródeł i bez udawania, że legenda spadła z nieba w gotowej twardej oprawie.

Co warto podać

Jak zgłosić opowieść?

01

Tytuł

Tytuł lub robocza nazwa opowieści.

02

Miejsce

Miejscowość i możliwie dokładna lokalizacja.

03

Treść

Treść legendy lub streszczenie historii.

04

Źródło

Informacja, od kogo pochodzi przekaz i kiedy mniej więcej był opowiadany.

05

Kontakt

Zgoda na kontakt w sprawie doprecyzowania materiału.

06

Załączniki

Opcjonalnie: zdjęcia, skany, nagrania, linki lub inne materiały.

Regulamin zgłaszania legend

1. Cel zgłoszeń

Formularz służy do przekazywania lokalnych legend, podań, klechd, historii rodzinnych, wspomnień, materiałów źródłowych oraz informacji o miejscach związanych z dziedzictwem niematerialnym.

Zgłoszenia może dokonać każda osoba, która zna lokalną historię, posiada materiał źródłowy albo chce wskazać miejsce związane z legendą, pamięcią lokalną lub przekazem ustnym.

Można zgłaszać teksty, opisy miejsc, zdjęcia, skany, nagrania audio, linki, wspomnienia, relacje rodzinne oraz informacje pomocne w ustaleniu pochodzenia opowieści.

Osoba zgłaszająca powinna podać, skąd zna daną historię: od członka rodziny, mieszkańca, z publikacji, z archiwum, z własnych badań, z tradycji lokalnej albo z innego źródła. Nie wymagamy akademickiego aparatu naukowego, ale prosimy o uczciwość. Folklor lubi mgłę, ale dokumentacja nie powinna chodzić po omacku.

Projekt Szeptańce może redagować, opracowywać, skracać, rozwijać literacko, kategoryzować i zestawiać zgłoszone materiały z innymi źródłami, zachowując informację o pochodzeniu przekazu, jeśli została podana.

Zgłoszenie nie oznacza automatycznej publikacji. Materiały mogą zostać wykorzystane w archiwum, na mapie, w publikacjach, grafikach, szlakach, działaniach edukacyjnych, promocyjnych lub badawczych Projektu Szeptańce, po wcześniejszej selekcji i opracowaniu.

Osoba zgłaszająca może wskazać, czy chce być podpisana imieniem i nazwiskiem, pseudonimem, nazwą miejscowości albo pozostać anonimowa. Jeżeli materiał pochodzi od innej osoby, należy to zaznaczyć.

Przesyłając zdjęcia, skany, nagrania lub inne pliki, osoba zgłaszająca oświadcza, że ma prawo je przekazać albo że wie, kto jest ich właścicielem. W przypadku materiałów cudzych należy podać źródło lub autora, jeśli jest znany.

Dane kontaktowe służą wyłącznie do obsługi zgłoszenia, doprecyzowania informacji i ewentualnego kontaktu w sprawie materiału. Nie będą publikowane bez zgody osoby zgłaszającej.

Nie przyjmujemy materiałów naruszających prawo, nawołujących do nienawiści, zniesławiających konkretne osoby, ujawniających wrażliwe dane prywatne bez zgody albo kopiujących cudze teksty bez podania źródła.

Zgłoszenie materiału ma charakter dobrowolny i nie tworzy automatycznego zobowiązania finansowego po stronie Projektu Szeptańce.

Projekt Szeptańce może skontaktować się z osobą zgłaszającą w celu uzupełnienia informacji, potwierdzenia źródła, doprecyzowania lokalizacji lub ustalenia sposobu podpisania materiału.

FAQ — zgłaszanie legend

Czy moja historia musi być „prawdziwa”?

Nie w sensie kroniki policyjnej. Legenda może być symboliczna, fantastyczna, przesadzona albo sprzeczna w różnych wersjach. Ważne jest jednak, żeby uczciwie napisać, skąd ją znasz.

Tak. To jeden z najcenniejszych typów zgłoszeń.

Nie zawsze. Warto jednak napisać wszystko, co wiadomo: kto opowiadał, w jakiej miejscowości, kiedy mniej więcej, z jakim miejscem łączono historię.

Tak. Czasem jedno zdanie jest tropem do większej teczki.

Tak, o ile masz prawo je przekazać albo potrafisz wskazać ich autora / właściciela.

Tylko zgodnie z wybraną formą podpisu. Możesz poprosić o podpis imieniem i nazwiskiem, pseudonimem, nazwą miejscowości albo o anonimowość.

Nie. Materiały będą sprawdzane, porządkowane i opracowywane. Część może trafić do archiwum później, część może pozostać materiałem badawczym.

Tak. Projekt wyrasta z Lubelszczyzny i Kraszczad, ale zbiera także szersze tropy polskich i pogranicznych opowieści.

Możesz, ale trzeba wyraźnie zaznaczyć, że jest to tekst autorski inspirowany folklorem, a nie przekaz ludowy lub lokalna legenda.

Gotowy podzielić się szeptem?

Formularz przyjmuje teksty, zdjęcia, skany i nagrania. Załączniki trafiają na Dysk Google.